Godzina 22:38 \u2014 w\u0142a\u015bnie po\u0142kn\u0105\u0142em ostatni\u0105 parasolk\u0119 z ferajny o wadze pi\u0119ciu gram\u00f3w. Wiedzia\u0142em, \u017ce b\u0119dzie to lot wysoki, bo dobrze znam te grzyby \u2014 w ko\u0144cu sam je wyhodowa\u0142em. Rozpali\u0142em sobie w kominku, przygotowa\u0142em spanko i u\u0142o\u017cy\u0142em si\u0119 wygodnie, czekaj\u0105c na pojawienie si\u0119 pierwszych efekt\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
Oko\u0142o 23:00 pojawi\u0142y si\u0119 pierwsze zmiany percepcji, dziesi\u0119\u0107 minut p\u00f3\u017aniej wpad\u0142em do rozp\u0119dzonego wagonika fraktalnej kolejki g\u00f3rskiej. By\u0142o to jak do tej pory najintensywniejsze wej\u015bcie grzyb\u00f3w, jednak wprawa pozwoli\u0142a mi czerpa\u0107 z tego wy\u0142\u0105cznie przyjemno\u015b\u0107 i zachwyt. Wpad\u0142em nagle do grzybowego \u015bwiata, przywita\u0142y mnie istoty wygl\u0105daj\u0105ce jak k\u0142\u0119by kabli elektrycznych, czu\u0142em, jakbym znalaz\u0142 si\u0119 na czym\u015b w rodzaju sali przylot\u00f3w na lotnisku, b\u0119d\u0105cej r\u00f3wnocze\u015bnie hubem przesiadkowym do innych rodzaj\u00f3w transportu.<\/p>\n\n\n\n
Przerzucono mnie do poczekalni, wi\u0119c postanowi\u0142em otworzy\u0107 oczy. Nasz\u0105 rzeczywisto\u015b\u0107 przes\u0142ania\u0142 wyra\u017any, grzybowy filtr, cho\u0107 nie mo\u017cna tego nazwa\u0107 OEVami z prawdziwego zdarzenia. Chwil\u0119 stara\u0142em si\u0119 och\u0142on\u0105\u0107 po przeja\u017cd\u017cce, chcia\u0142em te\u017c jak najwi\u0119cej z tego zapami\u0119ta\u0107. Do tej pory doskonale pami\u0119tam uczucie pr\u0119dko\u015bci i zmieniaj\u0105ce si\u0119 kolory niczym w kalejdoskopie.<\/p>\n\n\n\n
Zamkn\u0105\u0142em oczy ponownie, odwr\u00f3ci\u0142em si\u0119 na drugi bok i pozwoli\u0142em grzybom zn\u00f3w przej\u0105\u0107 stery. Pod\u0142\u0105czy\u0142y si\u0119 do mojego umys\u0142u bez pytania o zdanie i zacz\u0119\u0142y go bada\u0107. „Poruszy\u0142y” temat mi\u0142o\u015bci, jako uczucia, kt\u00f3re nie jest obce zar\u00f3wno nam, jak i im, jednak da\u0142y mi do zrozumienia, \u017ce widzimy j\u0105 w zupe\u0142nie innej skali. Dla nich jest to uczucie zero-jedynkowe \u2014 albo si\u0119 kocha, albo nie. Wszystkie strz\u0119py grzybni \u0142\u0105czy\u0142y si\u0119 ze sob\u0105 poprzez wzajemn\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107 do siebie, bez rozr\u00f3\u017cnienia na cz\u0119\u015bci mniej, lub bardziej kochane. W przypadku ludzi zachodzi warto\u015bciowanie (kocha si\u0119 bardziej lub mniej) oraz rozr\u00f3\u017cniamy rodzaje mi\u0142o\u015bci: inaczej kochamy swoje dzieci, inaczej rodzic\u00f3w, a jeszcze inaczej \u017con\u0119\/m\u0119\u017ca czy rodze\u0144stwo.<\/p>\n\n\n\n
W mig zrozumia\u0142y, o co mi chodzi i nie chc\u0105c by\u0107 d\u0142u\u017cnymi, da\u0142y mi pr\u00f3bk\u0119 tego, co same odczuwaj\u0105, \u0142\u0105cz\u0105c si\u0119 z Absolutem. Sekund\u0119 potem zosta\u0142em ra\u017cony uczuciem tak silnym i adekwatnym, \u017ce do tej pory miewam ciarki, jak sobie o tym przypomn\u0119. Niesamowicie silne \u0142\u0105cze, wr\u0119cz niemo\u017cliwe do odtworzenia w naszym \u015bwiecie.<\/p>\n\n\n\n
Otworzy\u0142em oczy, przepe\u0142niony eufori\u0105. Spojrza\u0142em na bia\u0142\u0105 \u015bcian\u0119 o\u015bwietlon\u0105 \u017c\u00f3\u0142tym blaskiem lampki nocnej, na kt\u00f3rej wy\u015bwietli\u0142 si\u0119 przestrzenny, faluj\u0105cy obraz tych istot \u2014 pierwszy raz jako OEV! Powtarza\u0142em: „Oni tu s\u0105, oni naprawd\u0119 tu s\u0105!” Czu\u0142em si\u0119 jak odkrywca innej cywilizacji, jakbym jako pierwszy przedstawiciel naszego gatunku mia\u0142 sposobno\u015b\u0107 pozna\u0107 inn\u0105 form\u0119 inteligencji. Inteligencji nie tyle pozaziemskiej, co wr\u0119cz mi\u0119dzywymiarowej. Zorientowa\u0142em si\u0119 te\u017c, \u017ce grzyby nie s\u0105 wszechwiedz\u0105ce: one nadal badaj\u0105 ludzko\u015b\u0107, poznaj\u0105 nasz punkt widzenia, kt\u00f3ry dla nich mo\u017ce wydawa\u0107 si\u0119 r\u00f3wnie abstrakcyjny, jak ich dla nas. Najprawdopodobniej nie jeste\u015bmy te\u017c jedynymi, kt\u00f3rzy si\u0119 z nimi \u0142\u0105cz\u0105, co nieco mnie zasmuci\u0142o, poniewa\u017c w jednej chwili prys\u0142 nimb wyj\u0105tkowo\u015bci otaczaj\u0105cej ludzko\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n
W mi\u0119dzyczasie haj si\u0119 wzmaga\u0142, otoczenie ju\u017c bardzo wyra\u017anie fraktalizowa\u0142o, m\u00f3j g\u0142os brzmia\u0142 metalicznie, koordynacja ruchowa pozostawia\u0142a wiele do \u017cyczenia. Czu\u0142em, \u017ce co\u015b si\u0119 dzieje, jakbym by\u0142 obiektem kolejnego eksperymentu kapelusznik\u00f3w. Stopniowo popada\u0142em w lekki ob\u0142\u0119d. Pojawi\u0142a si\u0119 nawet my\u015bl, \u017ce tak ju\u017c mi zostanie, bo fala ca\u0142y czas si\u0119 wznosi i nie wida\u0107 ko\u0144ca. Spojrza\u0142em z wielkim trudem na telefon: 00:30, a do szczytu chyba jeszcze daleko. Du\u017cym nak\u0142adem \u015bwiadomo\u015bci opanowa\u0142em strach, wpad\u0142em te\u017c na my\u015bl, \u017ce to mo\u017ce by\u0107 swoisty „brak paliwa” dla m\u00f3zgu, wi\u0119c chwiejnym krokiem uda\u0142em si\u0119 na d\u00f3\u0142, by napi\u0107 si\u0119 soku pomara\u0144czowego i zje\u015b\u0107 kawa\u0142ek czekolady (w og\u00f3le nie czu\u0142em g\u0142odu, wi\u0119c prze\u0142ykanie sz\u0142o opornie).<\/p>\n\n\n\n
Jaki\u015b czas p\u00f3\u017aniej poczu\u0142em, \u017ce ju\u017c si\u0119 nie wznosz\u0119, a raczej spokojnie szybuj\u0119, zacz\u0105\u0142em sobie przypomina\u0107, kim jestem (w pewnym momencie zupe\u0142nie zapomnia\u0142em, co lubi\u0119 robi\u0107 na trze\u017awo, jakie rzeczy mnie bawi\u0105, a za czym zbytnio nie przepadam). Powiedzia\u0142em na g\u0142os:<\/p>\n\n\n\n
– Jak to dobrze jest wr\u00f3ci\u0107!<\/p>\n\n\n\n
Wiedzia\u0142em ju\u017c na sto procent, \u017ce faza si\u0119 nie zawiesi\u0142a. Poczu\u0142em ogromn\u0105 ulg\u0119 i nadziej\u0119 na (dos\u0142ownie!) lepsze jutro. Po czasie zda\u0142em sobie spraw\u0119, w jakim celu grzyby przeprowadzi\u0142y ten eksperyment. Je\u017celi rozumiemy \u017cycie, jako serie do\u015bwiadcze\u0144, to by do\u015bwiadczy\u0107 uczucia ulgi, nie mo\u017cna wcze\u015bniej zapomnie\u0107 o b\u00f3lu i cierpieniu. Jedno wynika z drugiego.<\/p>\n\n\n\n
Noc by\u0142a ciemna, jednak postanowi\u0142em wyj\u015b\u0107 na zewn\u0105trz. Nieliczne \u015bwiat\u0142a ja\u015bnia\u0142y ze zdwojon\u0105 si\u0142\u0105, nadal widzia\u0142em mrowie drobnych wzor\u00f3w i fraktali, jednak wizualnie ju\u017c nie czu\u0142em si\u0119 tak przyt\u0142oczony. Nie mam poj\u0119cia, jak du\u017co czasu sp\u0119dzi\u0142em poza domem. Do powrotu zmusi\u0142 mnie p\u0119cherz oraz falowanie peaku. Faza jakby zacz\u0119\u0142a wraca\u0107, wyra\u017anie czu\u0142em przyp\u0142yw drugiej fali. Czyta\u0142em o tym wielokrotnie, po kwasie nawet tego do\u015bwiadczy\u0142em, ale podczas grzybowego tripu do tej pory nie miewa\u0142em z tym styczno\u015bci.<\/p>\n\n\n\n
Nastr\u00f3j zn\u00f3w si\u0119 obni\u017cy\u0142, zatem i tym razem wcisn\u0105\u0142em w siebie odrobin\u0119 cukr\u00f3w, popijaj\u0105c sokiem i wod\u0105 na zmian\u0119. Jak przewidywa\u0142em, drugi peak nie znajdowa\u0142 si\u0119 tak wysoko, jak pierwszy i te\u017c w pewnej chwili grzyby zacz\u0119\u0142y definitywnie odpuszcza\u0107. By\u0142em jak zwykle po takich dawkach wyczerpany, cho\u0107 rzecz jasna o za\u015bni\u0119ciu nie by\u0142o mowy. Przy zamkni\u0119tych oczach widzia\u0142em bardzo realne, powoli poruszaj\u0105ce si\u0119… mechanizmy? Tak to wygl\u0105da\u0142o. Jakby wrota, zatrzaski, skomplikowane ko\u0142a z\u0119bate.<\/p>\n\n\n\n
Nauczony poprzednimi do\u015bwiadczeniami, nie pr\u00f3bowa\u0142em za wszelk\u0105 cen\u0119 zasn\u0105\u0107. Stara\u0142em si\u0119 nie walczy\u0107 z niczym i ws\u0142uchiwa\u0107 si\u0119 w d\u017awi\u0119ki w mojej g\u0142owie (da\u0142bym sobie r\u0119k\u0119 uci\u0105\u0107, \u017ce s\u0142ysza\u0142em kompozycje muzyki elektronicznej). Wzrok nadal odmawia\u0142 pos\u0142usze\u0144stwa przy pr\u00f3bach przegl\u0105dania internetu na telefonie, pr\u00f3bowa\u0142em co\u015b czyta\u0107 raz jednym okiem, raz drugim, ale w ko\u0144cu da\u0142em za wygran\u0105. Czytanie druku tradycyjnego sz\u0142o za to o wiele \u0142atwiej, wi\u0119c przerzuci\u0142em si\u0119 na pierwsz\u0105 lepsz\u0105 ksi\u0105\u017ck\u0119 z biblioteczki, kt\u00f3rej nawet nie czyta\u0142em ze zrozumieniem \u2014 s\u0142u\u017cy\u0142a mi wy\u0142\u0105cznie jako zaj\u0119cie oczu.<\/p>\n\n\n\n
Potem zgasi\u0142em \u015bwiat\u0142o i do 04:50 (wtedy ostatni raz zerkn\u0105\u0142em na telefon) przewraca\u0142em si\u0119 w \u0142\u00f3\u017cku. Nied\u0142ugo potem przyszed\u0142 sen i ukojenie.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Golden Teacher<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-128","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-mushlove","category-1","description-off"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/mushlove.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/128","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/mushlove.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/mushlove.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/mushlove.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/mushlove.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=128"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/mushlove.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/128\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":129,"href":"https:\/\/mushlove.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/128\/revisions\/129"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/mushlove.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=128"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/mushlove.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=128"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/mushlove.pl\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=128"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}